mutlu yaşam vardır.. yoktur..

...

sabahın ilk saatlerinde yetmiş sekiz yazında düşledim varlığımı.. deniz kenarı ve taşlıktı (bu daha hoş), ayağımdaki nasırlar aracılığıyla acı hissetmiyordum, oldukça hoştu koşmak taşlar üzerinde, küçük, birçok renkte taşlar.. elbette kulağımda hoş tınılar vardı, bazen ip üzerinde koşuyor, sürekli, sevenler için şarkılar dinliyordum.. yaşam, kumsala yazdığım şarkı sözlerinin silindiği gibi dalga köpükleriyle siliniyordu ardından gelen yaşam iteledikçe.. yeni yaşam, hoş yaşam..

mutlu yaşam vardır diyordu tanıdığım bir deli..
fakat, mutlu yaşam masallarda geçen yalnızca birkaç varlığın hissettiği ve kimseyle paylaşmadığı birkaç duygu; böyle düşlüyorum.

mutlu yaşamı bulan/hisseden anlatmasın, paylaşmasın; zaman varlıkları bunu da düşürür, yaşam gibi..
...

mavi ve sarıyla alâkasız anlatım

yaşamın, benden üstün olduğunu düşlememi istediğini düşlüyorum..

düş mü? gerçek mi? (hoş, gerçeğin , fikirlerin kendine göre artan oranlı olması, düşü daha çekici yapıyor)
kişiye göre değişen olmadıklarından mavi ve sarıyı seçtim.. yoksa, ilgileri yok bu anlatımda..
maviye sarı demek gibi hiçbir şeyin değişkenlerinin konuşmaları/eylemleri.. gördüğüm ve hissettiğimi, konuştuğum ve dinlediğimi, değişkenler sabitken görselliği ya da zamanı olduğundan farklı anlamak/anlatmak..
nasıl mavi, sarı algılanır ve anlatılır? oysa normal durum dışındakiler hariç sabit değişkenler bunlar.. bir gergedanın uçmaması ve bir koalanın ağacını bırakmaması gibi..
hiçbir şeyde sabit değişkenleri de kişiye göre değiştirip, anlatan, anlayanlar var.. bu ilginç, fakat düş ve gerçek sabit olmadığından (bunu düşlüyorum) kararsızlığın ya da iki arayüz arasında seçiciliğin olmadığı varlıklarda bunu çözümlemek oldukça zor..
fakat, o varlıklar zaten anladığını, anlatmak istediğini sabitleyemediyse, anlatmaz.. bunun, yaşamı olumsuz etkileyeceğini, ve kişilere ilgisiz düşünceler verebileceğini düşler.. diğer kalanlarsa, yaşamı hiçbir şeye düşürenlerdir, o varlıklarla beraber.. karşı durmak olamaz mı? elbette olur, fakat bunun için yeterli enerjiyi hiçbir şeyde toplamak oldukça zor..
...

bir de, ya mavi, gerçek değilse?
...

...

... bir de, her gün birçok insan geçiyor, yine birçoğunda asık surat, oysa yaşama yenilik ya da olağan sistemin sürekliliği için çalışıyorlar, öğrenim görüyorlar, boş geziyorlar, aralarında konuşuyorlar.. bunlar yaşama iyilik ve gelişim olarak düşüyor.. pekâlâ, asık suratlar? bunları sağlamak mutluluğu asgari kendi mutluluğu veriyor olsa gerek; suratlar öyle göstermiyor.. suratlar ilginç, yaşam ilginç; hiçbir şey ilginç.. buna güneşi düşürmek de eklenince, yaşamın hoş yanı kalmıyor..

bunu yazmak, suratlara katılmak gibi oldu sanırım.. salt bunu istemiyordum fakat bazen ben de düşüyorum güneşle.. bazen..

hiç'in düşüşü / bölüm 1

artık zamanın kıvrılan bölümünde dahi yasam kalmadı.. birkaç adım ya da evre ötesi sonsuzluk.. az kaldı.. az..