zaman eker beni..
filizlemeksiz,
fakat eker..
çok yaş akar gözlerden,
ıslatır,
o olur can suyu..
dirilirim..
bakarım ufkuma;
birçok çakılı kafa,
ne demeli, ne eylemlemi?
yörüngem yok, pusulam da..
zaman var,
fakat ne zaman!
tutunmak isterim çok yerden,
ipleri çekerler çakılılar,
olmaz derler..
tutunmam, iplemem..
hiç olurum,
hoş..
hoş..
Pazar, Şubat 17
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
11 yorum:
küçük prens'in bi bölümünde küçük prens çöldeki yalnız çiçeğe sorar:'insanlar nerede?'
çiçek der ki:'insanlar.. bi kaç yıl önce yedi sekiz tane görmüştüm.kökleri yok onların.rüzgar nereye götürürse oraya savrulup duruyorlar..'
kökleri at.
rügarı dinle.
uçurtmana takıl.
bakalım nereye düşecek yolun...
rüzgâr..
en çok da tınısında savrulurum..
rüzgâr olup, uçurtmaya yön vermek istedim..
hep..
düşün güzelmiş..
peki oldun saysak rüzgar, nice hınzır uçurtmaya yol gösterdin,kimi zaman savurdun-kendini de.
uğultunu nereye saklayacaksın?
korkmaz mı sanırsın küçük çocuklar geceleyin duydukları uğultudan?..
emin ol ki,
uğultum, keman solosunsundan farksız olacaktır, ya da mutlu deniz dalgası..
yok, olmazsam, içim zaten yaş..
o vakit, bekle..
vaktini, zamanını.elbette ki an gelecektir,elbette ki an, sana düşünü yaşatacaktır.
meraklanmayasın...
zamandan bunu beklemiyorum, oldukça habis, soğuk..
iç'ten bekliyorum, yaşatacaktır, istersem.. gerçekten istersem..
bu kesin..
şimdi kırıldı düşlerde çıtaları..
oysa çıtaları yoktu..
çıtaları neden kırıldı?
rüzgârdan olsa gerek, ben olmayan rüzgârdan..
ah hınzır rüzgar..
hiç değilse hiç..
Yorum Gönder